Jeden z lepszych kursów anatomii dostępnych w Internecie:
http://www.med.umich.edu/lrc/coursepages/m1/anatomy2010/html/index.html
To kompleksowe opracowanie anatomii człowieka w interaktywnej formie. Warto zwrócić uwagę na mnogość podstron: zestawy tabel, pytań, problemów, porad... Warto tu zajrzeć!
Showing posts with label kurs anatomii. Show all posts
Showing posts with label kurs anatomii. Show all posts
Atlas anatomiczny Aclanda
Pojawiło się nowe wydanie video-atlasu anatomicznego Aclanda (wspominałem już o nim we wpisach Atlas Aclanda oraz “Najlepsze atlasy anatomiczne w sieci”).
Ta wartościowa pozycja wydaje się niemal obowiązkowa na każdej wirtualne półce anatomicznej. Narracja, klarowne ujęcie tematu czy znakomicie przygotowane sekcje to elementy wyróżniające Atlas Aclanda.
W tej wersji dostępne są filmy o lepszej rozdzielczości
Atlas składa się z pięciu tomów:
Ta wartościowa pozycja wydaje się niemal obowiązkowa na każdej wirtualne półce anatomicznej. Narracja, klarowne ujęcie tematu czy znakomicie przygotowane sekcje to elementy wyróżniające Atlas Aclanda.
W tej wersji dostępne są filmy o lepszej rozdzielczości
Atlas składa się z pięciu tomów:
- I – Kończyna górna
- II – Kończyna dolna
- III – Tułów
- IV – Głowa i szyja
- V – Narządy wewnętrzne
Mięśnie na iPadzie
Ostatnio przyglądaliśmy się gadżeciarskiemu szkieletowi – teraz pora na mięśnie. Ta sama firma 3D4 Medical przygotowała także program do nauki układu mięśniowego.
Wirtualnym, w pełni trójwymiarowym modelem można swobodnie manewrować. Po kliknięciu na określony mięsień pojawia się jego nazwa i krótki opis. W praktyce wygląda to tak:
No tak, wiemy jak się dany mięsień nazywa. Teraz chcemy się dowiedzieć, jaka jest jego czynność. O tym możemy się dowiedzieć z programu iMuscle:
Jak widać przeciętny użytkownik siłowni ma dostęp do oprogramowania, o którym w edukacji można pomarzyć…
Wirtualnym, w pełni trójwymiarowym modelem można swobodnie manewrować. Po kliknięciu na określony mięsień pojawia się jego nazwa i krótki opis. W praktyce wygląda to tak:
No tak, wiemy jak się dany mięsień nazywa. Teraz chcemy się dowiedzieć, jaka jest jego czynność. O tym możemy się dowiedzieć z programu iMuscle:
Jak widać przeciętny użytkownik siłowni ma dostęp do oprogramowania, o którym w edukacji można pomarzyć…
Zbiór prezentacji - Understanding Human Anatomy and Physiology
Wydawnictwo McGraw Hill do swoich drukowanych książek dodaje stronę towarzyszącą ("companion web site"). Po zalogowaniu się na nią otrzymujemy mnóstwo dodatkowych interaktywnych opcji. Jednakże możliwe jest również korzystanie ze strony bez logowania się. Myślę, że to świetna zachęta do zakupu podręcznika, pokazując jedynie część możliwości dostępnych po wykupieniu całościowego dostępu.
Dzisiaj wybrałem stronę szczególnie ciekawą dla wzrokowców - z przepięknymi ilustracjami. W każdym rozdziale Wydawca udostępnia zbiór ilustracji ("Image library") w formie prezentacji Power Point. W tym przypadku jest to szczególnie wartościowe, ponieważ oprócz ilustracji podpisanych w j.angielskim mamy dostęp do "czystych" ilustracji - bez podpisów i kreseczek.
Niestety, licencja nie zezwala na ich stosowanie podczas zajęć - na każdej ilustracji wyraźnie zaznaczono "Premission required for reproduction or display". Pozwolenie uzyskuje się automatycznie po zatwierdzeniu tego podręcznika, jako podręcznika głównego prowadzonego przedmiotu. Na szczęście są udostępnione do użytku indywidualnego i można się nimi cieszyć poznając tajniki anatomii i fizjologii człowieka.
Ilustracje pochodzą z siódmego wydania "Mader's Understanding Human Anatomy and Physiology" autorstwa Susan Longenbaker.
http://highered.mcgraw-hill.com/sites/0073525626/sitemap.html
Dzisiaj wybrałem stronę szczególnie ciekawą dla wzrokowców - z przepięknymi ilustracjami. W każdym rozdziale Wydawca udostępnia zbiór ilustracji ("Image library") w formie prezentacji Power Point. W tym przypadku jest to szczególnie wartościowe, ponieważ oprócz ilustracji podpisanych w j.angielskim mamy dostęp do "czystych" ilustracji - bez podpisów i kreseczek.
Niestety, licencja nie zezwala na ich stosowanie podczas zajęć - na każdej ilustracji wyraźnie zaznaczono "Premission required for reproduction or display". Pozwolenie uzyskuje się automatycznie po zatwierdzeniu tego podręcznika, jako podręcznika głównego prowadzonego przedmiotu. Na szczęście są udostępnione do użytku indywidualnego i można się nimi cieszyć poznając tajniki anatomii i fizjologii człowieka.
Ilustracje pochodzą z siódmego wydania "Mader's Understanding Human Anatomy and Physiology" autorstwa Susan Longenbaker.
http://highered.mcgraw-hill.com/sites/0073525626/sitemap.html
Unaczynienie kończyny górnej - ćwiczenia po angielsku
Z ogónym schematem unaczynienia tętniczego kończyny górnej zapoznać się można w prezentacji 4.B. Główne naczynia krwionośne kończyny górnej. Dzisiaj skupimy się na nauce mianownictwa anglojęzycznego.
POZIOM: 2
Zadania udostępnia wydawnictwo McGraw Hill.
Zadanie 1. Główne tętnice kończyny górnej - widok od przodu
Głównym naczyniem dostarczającym krew do kończyny górnej jest t. podobojczykowa subclavian a. Kończy się ona umownie na zewnętrznym brzegu żebra pierwszego i odtąd nazywana jest t. pachową axillary a. Na wysokości brzegu dolnego m. piersiowego większego/m. najszerszego grzbietyu zmienia ona nazwę na tętnicę ramienną brachial a. W dole łokciowym oddaje dwie główne gałęzie: od strony bocznej (kciuka) t. promieniową radial a. a od strony przyśrodkowej (palca małego) t. łokciową ulnar a. Ta pierwsza zazwyczaj tworzy łuk dłoniowy głęboki deep palmar arch, a ta druga łuk dłoniowy powierzchowny superficial palmar arch. Mniejsze gałęzie zaopatrujące palce noszą miano tętnic dłoniowych palców palmar digital arteries, przy czym do kciuka dochodzi t. własna kciuka principal artery of thumb. Tak prezentuje się główny schemat unaczynienia kończyny górnej.
Przyjrzyjmy się teraz mniejszym gałęziom:
Tylną część barku zaopatruje t. okalająca ramię circumflex humeral a., natomiast tylną część ramienia zaopatruje t. głęboka ramienia deep brachial a. Grupa tętnic tworzy zespolenia wokół stawu łokciowego, z czego na rycinie zaznaczone są dwie t. wstępujące łokcia - promieniowa i łokciowa radial reccurent a. and ulnar reccurent a. Od tętnicy łokciowej odchodzi króka t. międzykostna wspólna (nie zaznaczona na rycinie) dająca dwie gałęzie końe: t. międzykostną przednią anterior interosseus a. i t. międzykostną tylną (niewidoczna).
Zadanie 2. Schemat unaczynienia kończyny górnej
POZIOM: 2
Zadania udostępnia wydawnictwo McGraw Hill.
Zadanie 1. Główne tętnice kończyny górnej - widok od przodu
Głównym naczyniem dostarczającym krew do kończyny górnej jest t. podobojczykowa subclavian a. Kończy się ona umownie na zewnętrznym brzegu żebra pierwszego i odtąd nazywana jest t. pachową axillary a. Na wysokości brzegu dolnego m. piersiowego większego/m. najszerszego grzbietyu zmienia ona nazwę na tętnicę ramienną brachial a. W dole łokciowym oddaje dwie główne gałęzie: od strony bocznej (kciuka) t. promieniową radial a. a od strony przyśrodkowej (palca małego) t. łokciową ulnar a. Ta pierwsza zazwyczaj tworzy łuk dłoniowy głęboki deep palmar arch, a ta druga łuk dłoniowy powierzchowny superficial palmar arch. Mniejsze gałęzie zaopatrujące palce noszą miano tętnic dłoniowych palców palmar digital arteries, przy czym do kciuka dochodzi t. własna kciuka principal artery of thumb. Tak prezentuje się główny schemat unaczynienia kończyny górnej.
Przyjrzyjmy się teraz mniejszym gałęziom:
Tylną część barku zaopatruje t. okalająca ramię circumflex humeral a., natomiast tylną część ramienia zaopatruje t. głęboka ramienia deep brachial a. Grupa tętnic tworzy zespolenia wokół stawu łokciowego, z czego na rycinie zaznaczone są dwie t. wstępujące łokcia - promieniowa i łokciowa radial reccurent a. and ulnar reccurent a. Od tętnicy łokciowej odchodzi króka t. międzykostna wspólna (nie zaznaczona na rycinie) dająca dwie gałęzie końe: t. międzykostną przednią anterior interosseus a. i t. międzykostną tylną (niewidoczna).
Zadanie 2. Schemat unaczynienia kończyny górnej
Anatomia układu nerwowego: komplet prezentacji
Jednym z najpopularniejszych wpisów na blogu jest zbiór prezentacji dotyczący układu ruchu. Dzisiaj kontynuacja tego wątku: zbiór prezentacji układu nerwowego. To naprawdę imponująca kolekcja!
Prezentacje pochodzą z darmowej strony Wydawnictwa McGraw Hill. Warto wziąć pod uwagę wielkość pliku (ok. 45 MB) i uzbroić się w cierpliwość przy jego ściąganiu.
POZIOM: 2
Rdzeń kręgowy i sploty somatyczne
W prezentacji: odcinki rdzenia kręgowego, osłonki rdzenia kręgowego, najważniejsze drogi rdzeniowe, nerw rdzeniowy, zwój rdzeniowy, sploty somatyczne, dermatomy, włókna intrafuzalne, łuk odruchowy, uszkodzenia rdzenia kręgowego.
Mózgowie i nerwy czaszkowe
W prezentacji: rozwój OUN, opony mózgowia, krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego, nerwy czaszkowe: miejsca wyjścia, przekroje pnia mózgowia, układ siatkowaty, móżdżek, wzgórze, podwzgórze, kresomózgowie, przekroje czołowe, budowa histologiczna kory mózgu, układ limbiczny, sen, obszary funkcjonalne kory mózgu, najważniejsze drogi wstępujące, tabele: zakres unerwienia poszczególnych nerwów czaszkowych.
Autonomiczny układ nerwowy
W prezentacji: unerwienie serca, porównanie układu nerwowego autonomicznego i somatycznego, łuk odruchowy autonomiczny, najważniejsze sploty i zwoje jamy brzusznej, nadnercza, układ przywspółczulny, wpływ układu autonomicznego na źrenicę i naczynia krwionośne.
Narządy zmysłów
W prezentacji: receptory skóry, transmisja bodźca nocyceptywnego, ból przeniesiony, anatomia i fizjologia zmysłów: węch, słuch, równowaga, wzrok.
To zbiór bardzo dobrych rycin opisanych w języku angielskim. Stworzone są dla rocznego kursu anatomii, który w mojej klasyfikacji odpowiada poziomowi 2, ale także zbiór najważniejszych elementów dla poziomu 3.
Polecam także posty na blogu Anatomiczny oznaczone jako Mózgowie
Efektywnej nauki!
Prezentacje pochodzą z darmowej strony Wydawnictwa McGraw Hill. Warto wziąć pod uwagę wielkość pliku (ok. 45 MB) i uzbroić się w cierpliwość przy jego ściąganiu.
POZIOM: 2
Rdzeń kręgowy i sploty somatyczne
W prezentacji: odcinki rdzenia kręgowego, osłonki rdzenia kręgowego, najważniejsze drogi rdzeniowe, nerw rdzeniowy, zwój rdzeniowy, sploty somatyczne, dermatomy, włókna intrafuzalne, łuk odruchowy, uszkodzenia rdzenia kręgowego.
Mózgowie i nerwy czaszkowe
W prezentacji: rozwój OUN, opony mózgowia, krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego, nerwy czaszkowe: miejsca wyjścia, przekroje pnia mózgowia, układ siatkowaty, móżdżek, wzgórze, podwzgórze, kresomózgowie, przekroje czołowe, budowa histologiczna kory mózgu, układ limbiczny, sen, obszary funkcjonalne kory mózgu, najważniejsze drogi wstępujące, tabele: zakres unerwienia poszczególnych nerwów czaszkowych.
Autonomiczny układ nerwowy
W prezentacji: unerwienie serca, porównanie układu nerwowego autonomicznego i somatycznego, łuk odruchowy autonomiczny, najważniejsze sploty i zwoje jamy brzusznej, nadnercza, układ przywspółczulny, wpływ układu autonomicznego na źrenicę i naczynia krwionośne.
Narządy zmysłów
W prezentacji: receptory skóry, transmisja bodźca nocyceptywnego, ból przeniesiony, anatomia i fizjologia zmysłów: węch, słuch, równowaga, wzrok.
To zbiór bardzo dobrych rycin opisanych w języku angielskim. Stworzone są dla rocznego kursu anatomii, który w mojej klasyfikacji odpowiada poziomowi 2, ale także zbiór najważniejszych elementów dla poziomu 3.
Polecam także posty na blogu Anatomiczny oznaczone jako Mózgowie
Efektywnej nauki!
Układ moczowy: warto wiedzieć, warto zrobić
Ale koniec wspomnień (traumatycznych) - czas na zadania dotyczące układu moczowego.
POZIOM: 1.
Warto umieć:
A. Układ moczowy
- Scharakteryzować czynności układu moczowego
- Rozpoznawać poszczególne struktury układu moczowego na schematach, modelach
- Porównać budowę układu moczowego żeńskiego i męskiego
- Opisać proces mikcji oraz wyjaśnić w jaki sposób jest kontrolowany
B. Nerki
- Opisać położenie nerek
- Opisać strukturę makroskopową nerki
- Powiązać strukturę makroskopową nerki z jej strukturą mikroskopową oraz funkcjami.
- Zilustrować drogę krwi przez nerkę
- Zilustrować lokalizację pól bólu przeniesionego z nerki oraz wyjaśnić mechanizm ich powstawania
- Wyjaśnić proces powstawania kamieni nerkowych oraz ich wpływ na funkcjonowanie nerek
C. Moczowody
- Opisać budowę mikroskopową moczowodu
- Zlokalizować naturalne zwężenia moczowodu
D. Pęcherz moczowy
- Porównać położenie pęcherza moczowego u mężczyzny i kobiety
- Rozpoznawać części anatomiczne pęcherza moczowego
- Opisać budowę histologiczną ściany pęcherza
- Wyjaśnić pochodzenie i pierwotną funkcję więzadła pępkowego pośrodkowego
E. Cewka moczowa
- Wyjaśnić pochodzenie nazw poszczególnych części cewki moczowej męskiej
- Porównać przebieg i ujścia cewki moczowej żeńskiej i męskiej
Warto zrobić:
Ćwiczenia z angielskiego
anatomia nerki (ang.)
Na rycinie widoczna jest nerka kidney lewa - rozpoznać to można po wzajemnym położeniu moczowodu i naczyń krwionośnych zaopatrujących nerkę. Patrząc od przodu najbardziej powierzchownie leży żyła nerkowa renal vein, za nią tętnica nerkowa renal artery, a najbardziej z tyłu moczowód ureter. Tu sytuacja jest odwrotna, więc wnioskuję, że jest to widok od tyłu ;).
Fasolowatego kształtu nerka pokryta jest powięzią nerkową renal capsule. Wyróżnia się jaśniejszą korę renal cortex i ciemniejszy rdzeń renal medulla. Warto zauważyć, że rdzeń tworzą trójkątne na przekroju piramidy nerkowe renal pyramids. Jaśniejsze słupy nerkowe renal columns między nimi zalicza się również do kory nerki. Na szczycie piramidy zlokalizowane są ujścia kanalików końcowych i tworzą tzw. brodawkę nerkową renal papilla. Stąd mocz trafia do kielicha mniejszego minor calyx, następnie do kielicha większego major calyx i do miedniczki nerkowej renal pelvis. Ta ostatnia bez wyraźnej granicy przechodzi w moczowód ureter.
Na rycinie widoczna jest nerka kidney lewa - rozpoznać to można po wzajemnym położeniu moczowodu i naczyń krwionośnych zaopatrujących nerkę. Patrząc od przodu najbardziej powierzchownie leży żyła nerkowa renal vein, za nią tętnica nerkowa renal artery, a najbardziej z tyłu moczowód ureter. Tu sytuacja jest odwrotna, więc wnioskuję, że jest to widok od tyłu ;).
Fasolowatego kształtu nerka pokryta jest powięzią nerkową renal capsule. Wyróżnia się jaśniejszą korę renal cortex i ciemniejszy rdzeń renal medulla. Warto zauważyć, że rdzeń tworzą trójkątne na przekroju piramidy nerkowe renal pyramids. Jaśniejsze słupy nerkowe renal columns między nimi zalicza się również do kory nerki. Na szczycie piramidy zlokalizowane są ujścia kanalików końcowych i tworzą tzw. brodawkę nerkową renal papilla. Stąd mocz trafia do kielicha mniejszego minor calyx, następnie do kielicha większego major calyx i do miedniczki nerkowej renal pelvis. Ta ostatnia bez wyraźnej granicy przechodzi w moczowód ureter.
anatomia układu moczowego (ang.)
Układ moczowy tworzą parzyste nerki kidneys oraz moczowody ureters uchodzące do nieparzystego pęcherza moczowego urinary bladder. Mocz wydalany jest z pęcherza poprzez cewkę moczową urethra. Proste!
Warto zwrócić uwagę na położenie nerek względem aorty aorta oraz żyły głównej dolnej inferior vena cava.
Własny atlas
Jako fan starodawnych rycin anatomicznych przygotowałem również i na tę okazję atlas do własnego pokolorowania i oznaczenia.
Jeżeli powyżej nic się nie wyświetla, to warto skorzystać z poniższego linka:
Atlas - układ moczowy
Położenie nerek
Tego zadania nie da się zrobić samodzielnie! Po prostu trudno rysować sobie na plecach i podziwiać to, co powstało... Ale do rzeczy: zadanie polega na wyznaczeniu najbardziej prawdopodobnej lokalizacji nerki prawej i nerki lewej. Używając farb do twarzy (takich dziecięcych), pisaka do białych tablic lub kredki do powiek wyznacza się na plecach wolontariusza położenie wyrostków kolczystych 11 i 12 kręgu piersiowego. To ułatwi zlokalizowanie żebra 11 i 12. Warto też zaznaczyć obustronnie grzebień biodrowy.
Więcej informacji na rycinach z kolekcji University of Minnesota:
http://msjensen.cehd.umn.edu/webanatomy_archive/Images/Urinary/default.htm
Myślę, że większość z Was będzie zdziwiona, jak wysoko położone są nerki!
Modele anatomiczne
Niewielka kolekcja zdjęć modeli anatomicznych dostępna jest na fanpejdżu bloga Anatomiczny
Układ moczowy - repozytorium plastików
Cynaderki
Kiedy już teoretycznie opanujemy materiał dotyczący nerek warto zaopatrzyć się w... świńskie nereczki u rzeźnika (najbliższego). To jedna z najlepszych pomocy dydaktycznych. Warto przyjrzeć się powięzi nerkowej, naczyniom krwionośnym, miedniczce nerkowej i moczowodowi. Można spróbować oddzielić tę powięź od kory nerki. Można spróbować oszacować, czy nerka jest prawa czy lewa. Jedną nerkę warto przekroić w płaszczyźnie czołowej, a drugą w płaszczyźnie poprzecznej i spróbować się dopatrzeć kory i rdzenia.
Koszt tego zadania to ok. 2zł.
Układ moczowy tworzą parzyste nerki kidneys oraz moczowody ureters uchodzące do nieparzystego pęcherza moczowego urinary bladder. Mocz wydalany jest z pęcherza poprzez cewkę moczową urethra. Proste!
Warto zwrócić uwagę na położenie nerek względem aorty aorta oraz żyły głównej dolnej inferior vena cava.
Własny atlas
Jako fan starodawnych rycin anatomicznych przygotowałem również i na tę okazję atlas do własnego pokolorowania i oznaczenia.
Jeżeli powyżej nic się nie wyświetla, to warto skorzystać z poniższego linka:
Atlas - układ moczowy
Położenie nerek
Tego zadania nie da się zrobić samodzielnie! Po prostu trudno rysować sobie na plecach i podziwiać to, co powstało... Ale do rzeczy: zadanie polega na wyznaczeniu najbardziej prawdopodobnej lokalizacji nerki prawej i nerki lewej. Używając farb do twarzy (takich dziecięcych), pisaka do białych tablic lub kredki do powiek wyznacza się na plecach wolontariusza położenie wyrostków kolczystych 11 i 12 kręgu piersiowego. To ułatwi zlokalizowanie żebra 11 i 12. Warto też zaznaczyć obustronnie grzebień biodrowy.
Więcej informacji na rycinach z kolekcji University of Minnesota:
http://msjensen.cehd.umn.edu/webanatomy_archive/Images/Urinary/default.htm
Myślę, że większość z Was będzie zdziwiona, jak wysoko położone są nerki!
Modele anatomiczne
Niewielka kolekcja zdjęć modeli anatomicznych dostępna jest na fanpejdżu bloga Anatomiczny
Układ moczowy - repozytorium plastików
Cynaderki
Kiedy już teoretycznie opanujemy materiał dotyczący nerek warto zaopatrzyć się w... świńskie nereczki u rzeźnika (najbliższego). To jedna z najlepszych pomocy dydaktycznych. Warto przyjrzeć się powięzi nerkowej, naczyniom krwionośnym, miedniczce nerkowej i moczowodowi. Można spróbować oddzielić tę powięź od kory nerki. Można spróbować oszacować, czy nerka jest prawa czy lewa. Jedną nerkę warto przekroić w płaszczyźnie czołowej, a drugą w płaszczyźnie poprzecznej i spróbować się dopatrzeć kory i rdzenia.
Koszt tego zadania to ok. 2zł.
Zajęcia dodatkowe
Zajęcia na życzenie? Czemu nie! Od tego są studia, aby eksplorować i drążyć ciekawe tematy, a nie tylko pochłaniać wiedzę.
Jak to wygląda?
Zajęcia można podzielić na dwie kategorie: zajęcia "programowe" lub zajęcia "dodatkowe".
1. Zajęcia programowe, czyli zajęcia niezbędne do "przerobienia" (lecz również dobrowolne!), będące esencją danego kursu
2. Zajęcia dodatkowe, czyli zajęcia wynikające potrzeb zgłoszonych przez studentów lub wyłącznie z mojej pomysłowości.
Mamy problem!
Załóżmy sytuację, że 10 studentów podpisało się pod mailową prośbą o wyjaśnienie pewnych problemów. W takiej sytuacji mogę zarezerwować salę, przygotować wszystkie niezbędne materiały oraz zaproponować czas, który wszystkim pasuje i... umawiamy się na spotkanie.
Spotykamy się, wyjaśniamy sobie problemy i... wszyscy są szczęśliwi. Studenci, bo mogli skonsultować swoje problemy oraz ja, bo im pomogłem oraz dodatkowo wlicza się to w moje nadgodziny.
Zobaczcie, jakie to ciekawe...
Jest taki zakres wiedzy czy umiejętności, który nie jest obowiązkowy dla danego kursu, ale jest ciekawy. Ciekawy dla prowadzącego i może być potencjalnie ciekawy dla studentów.
Ogłaszam więc w Internecie, że organizuję takie a takie zajęcia. W opisie przedstawiam cel zajęć oraz potencjalne zyski z tego rodzaju wiadomości. Chętni, używając systemu komputerowego, zapisują się na zajęcia, które odbędą się jedynie wówczas, kiedy zgłosi się min. 10 osób (na tydzień przed ich rozpoczęciem). Oczywiście mogę również określić maksymalną liczbę uczestników danych zajęć - np. 15. Jeżeli zgłosi się więcej osób, to automatycznie wpisywani są oni na listę rezerwową. Duże zainteresowanie może być podstawą do powtórzenia danych zajęć. I znowu wilk syty i owca cała!
Oceń mnie!
Tak, tak... świat stanął na głowie i oceny za zajęcia są wystawiane prowadzącemu! Jest to ocena opisowa: podobało mi się, bo...,
nie podobało mi się, bo...
Mam zupełnie neutralny stosunek do zajęć.
Na podstawie tej informacji zwrotnej mogę poprawiać dane zajęcia w przyszłości. A potencjalni studenci mogą sprawdzić, czy warto zapisać się na dane zajęcia.
Nie ma co myśleć, że studenci wybierają tylko tych "dobrotliwych" prowadzących. Wcale nie! Wybierają tych, którzy mogą przekazać im wartościową wiedzę i umiejętności, nawet jeżeli zajęcia te są trudne (ale nie niezrozumiałe!). W końcu studia to inwestycja, za którą się płaci (niemałe) pieniądze.
Korzyści dla uczelni
Z tych zajęć czerpie korzyści i trzecia strona - uczelnia. Bo zadowolony pracownik + zadowolony student są podstawą dobrej uczelni.
Jak to wygląda?
Zajęcia można podzielić na dwie kategorie: zajęcia "programowe" lub zajęcia "dodatkowe".
1. Zajęcia programowe, czyli zajęcia niezbędne do "przerobienia" (lecz również dobrowolne!), będące esencją danego kursu
2. Zajęcia dodatkowe, czyli zajęcia wynikające potrzeb zgłoszonych przez studentów lub wyłącznie z mojej pomysłowości.
Mamy problem!
Załóżmy sytuację, że 10 studentów podpisało się pod mailową prośbą o wyjaśnienie pewnych problemów. W takiej sytuacji mogę zarezerwować salę, przygotować wszystkie niezbędne materiały oraz zaproponować czas, który wszystkim pasuje i... umawiamy się na spotkanie.
Spotykamy się, wyjaśniamy sobie problemy i... wszyscy są szczęśliwi. Studenci, bo mogli skonsultować swoje problemy oraz ja, bo im pomogłem oraz dodatkowo wlicza się to w moje nadgodziny.
Zobaczcie, jakie to ciekawe...
Jest taki zakres wiedzy czy umiejętności, który nie jest obowiązkowy dla danego kursu, ale jest ciekawy. Ciekawy dla prowadzącego i może być potencjalnie ciekawy dla studentów.
Ogłaszam więc w Internecie, że organizuję takie a takie zajęcia. W opisie przedstawiam cel zajęć oraz potencjalne zyski z tego rodzaju wiadomości. Chętni, używając systemu komputerowego, zapisują się na zajęcia, które odbędą się jedynie wówczas, kiedy zgłosi się min. 10 osób (na tydzień przed ich rozpoczęciem). Oczywiście mogę również określić maksymalną liczbę uczestników danych zajęć - np. 15. Jeżeli zgłosi się więcej osób, to automatycznie wpisywani są oni na listę rezerwową. Duże zainteresowanie może być podstawą do powtórzenia danych zajęć. I znowu wilk syty i owca cała!
Oceń mnie!
Tak, tak... świat stanął na głowie i oceny za zajęcia są wystawiane prowadzącemu! Jest to ocena opisowa: podobało mi się, bo...,
nie podobało mi się, bo...
Mam zupełnie neutralny stosunek do zajęć.
Na podstawie tej informacji zwrotnej mogę poprawiać dane zajęcia w przyszłości. A potencjalni studenci mogą sprawdzić, czy warto zapisać się na dane zajęcia.
Nie ma co myśleć, że studenci wybierają tylko tych "dobrotliwych" prowadzących. Wcale nie! Wybierają tych, którzy mogą przekazać im wartościową wiedzę i umiejętności, nawet jeżeli zajęcia te są trudne (ale nie niezrozumiałe!). W końcu studia to inwestycja, za którą się płaci (niemałe) pieniądze.
Korzyści dla uczelni
Z tych zajęć czerpie korzyści i trzecia strona - uczelnia. Bo zadowolony pracownik + zadowolony student są podstawą dobrej uczelni.
3.A. Obwodowy układ nerwowy - wprowadzenie
Aby w pełni zrozumieć te zagadnienia należy uwzględnić podział anatomiczny oraz czynnościowy układu nerwowego. Warto przyjrzeć się morfologii typowego nerwu obwodowego oraz zastanowić się nad istotą łuku odruchowego.
Prezentacja ta może okazać się również przydatna dla maturzystów.
POZIOM: 1
Wszystkie prezentacje w tej serii oznaczone są tagiem "Kurs anatomii".
1.E. Kończyna dolna - kości, więzadła, stawy
POZIOM: 1
Wszystkie prezentacje w tej serii są oznaczone tagiem "Kurs anatomii"
Topograficznie kończyna dolna składa się z biodra, uda, podudzia (goleni) i stopy.
Zadania
Dodatkowe zasoby
- Analogiczna prezentacja dotycząca kończyny górnej (1.D.).
- Spis struktur anatomicznych w postaci “mapy myśli”.
- Prezentacje w j.angielskim (bardzo dobre ryciny)
9.A. Wątroba
POZIOM: 1
Wszystkie prezentacje w tej serii oznaczone są tagiem "Kurs anatomii".
2. A. Układ mięśniowy - wprowadzenie
POZIOM: 1
1.D. Kończyna górna: kości, więzadła, stawy
POZIOM: 1
Uwaga: Dół dziobiasty znajduje się od strony przyśrodkowej, powyżej bloczka kości ramiennej, natomiast dół promieniowy położony jest od strony bocznej, powyżej główki kości ramiennej. Proszę zwrócić uwagę, że w prezentacji głównej na slajdzie 10 jest to oznaczone niepoprawnie. Powinno być:
Dziękuję uważnym czytelnikom za zwrócenie uwagi na ten błąd. Chwilowo nie mogę zamienić slajdu w prezentacji głównej, ale postaram się to zrobić jak najszybciej.
1.C. Ogólna charakterystyka połączeń kości
Prezentacja przydać się może maturzystom zainteresowanym anatomią człowieka oraz stanowi wprowadzenie do anatomii układu ruchu dla studentów kierunków niemedycznych.
POZIOM: 1
1.B. Ogólna charakterystyka układu szkieletowego.
Prezentacja przydać się może maturzystom zainteresowanym anatomią człowieka oraz stanowi wprowadzenie do anatomii układu ruchu dla studentów kierunków niemedycznych.
POZIOM: 1
1.A. Wstęp do anatomii
POZIOM: 1
Subscribe to:
Posts (Atom)